Category Archives: Yann Tiersen

Yann Tiersen – Monuments

სულ ახალია და მომეწონა როგორც სიმღერა, ისე კლიპიც.
თქვენც შეაფასეთ კომენტარებში

ამელის მოტივებზე

     მე ზუსტად ვიცი, რომ  ამ ქალაქში არსებობს ვიღაც, რომელიც ჩემნაირია.
ფიქრობს იმ დროს, როდესაც მეც ვფიქრობ. თანაც იმაზე, რაზეც მე.
ორივეს გვაწუხებს ერთი და იგივე პრობლემა.
     ორივეს გვაქვს ერთი ოცნება, ერთი მიზანი,
ორივენი ვართ ზარმაცები.
ორივე ვკითხულობთ ერთდროულად, შეიძლება განსხვავებულ წიგნს, მაგრამ ერთროულად.
ორივე ვიღვიძებთ ერთ დროს და საწოლიდან ადგომისას პირველად ფანჯარაში ვიხედებით.
ორივე ერთდროულად გამოვდივართ სახლიდან და მივდივართ განსხვავებული მიმართულებით, მაგრამ ერთად გამოვდივართ…
     ორივეს გვამშვიდებს მუსიკა, თანაც ერთნაირი მუსიკა.
     ორივეს გვიყვარს ფილმების ყურება, ორივეს “ამელი” გვიყვარს ყველაზე მეტად.
     ორივეს გვიყვარს ლიტერატურა.
     ორივეს გვიყვარს იასამანი და გვინდა ყველგან იყოს.
     ორივეს გვეზარება მეცადინეობა, მაგრამ გვიყვარს ცოდნის მიღება.
     ორივეს გვიჭირს სითბოს გამოხატვა, მაგრამ გვიყვარს ყველა ჩვენებურად.
     ორივე ვუშვებთ ერთნაირ შეცდომებს და მერე ერთნაირადვე ვნანობთ და არ ვაღიარებთ.
     ორივეს გვაღიზიანებს უზრდელი ადამიანები.
     ორივეს გვიყვარს წყლის დალევა მაშინ, როდესაც არ გვწყურია.
     ორივეს გვიყვარს შოკოლადის ჭამა ქუჩაში.
     ორივეს გვიყვარს თმაზე მოფერება.
     ორივეს გვიყვარს ძველ ნივთებში ქექვა და საერთოდ ძველი ნივთები.
     ჩვენ არ გვიყვარს  წიგნის მტვრიანი  თაროები, მაგრამ გვიყვარს მტვრიანი წიგნის სუნი.
     ორივეს გვიყვარდა ბავშვობაში სათამაშოების დალეწვა.
    ორივეს გვიყვარს, როდესაც რამეს გვჩუქნიან, შეიძლება სულ უმნიშვნელოს, მაგრამ მაინც გვიხარია.
      ზოგჯერ ორივე თვალს ვარიდებთ ნაცნობებს და რატომ ვიქცევით ასე არცერთმა ვიცით.
     ორივეს გვიყვარს ჩვენთვის საინტერესო თემებზე ლაპარაკი.
     ორივეს გვეზიზღება, როდესაც ფეხით გადადიან იქ, სადაც მიწისქვეშა გადასასვლელია.
     ორივეს გვიყვარს  ფეხით სიარული.
     ორივეს გვინდება ხოლმე მარტო ყოფნა მაშინ, როდესაც ირგვლივ ბევრი ხალხია.
     ორივეს გვინდა სამყაროს შეცვლა და არცერთმა ვიცით რითი დავიწყოთ,
     ჩვენ არ გვიყვარს, როდესაც რამეს გვაძალებენ.
ჩვენ გვიყვარს ადამიანები, რომლებსაც ჩვენი უსიტყვოდ ესმის. მერე რა რომ ასეთები ცოტანი არიან?!
      ორივეს ყველაზე მეტად გვიყვარს ბავშვობის მეგობრები.
      ზოგჯერ ორივეს გვინდება ხოლმე სრულიად უცნობ ადამიანს გადავუშალოთ გული, მაგრამ ამას მაინც არ ვაკეთებთ.
      მე ვიცი, რომ მანაც იცის ჩემი არსებობის შესახებ.
და ჩვენ ერთდროულად ვფიქრობთ ერთმანეთზე, თუმცა არ ვიცით ერთმანეთის ვინაობა.
      და ჩვენ აუცილებლად შევხვდებით ერთმანეთს  ^_^

Life

    თქვენი არ ვიცი, მაგრამ ჩემთვის მუსიკა და კინო ბევრს ნიშნავს. თავს დიდ მელომანად ვერ დავდებ და არც იმის პრეტენზია მაქვს რომ გემოვნებიანი მსმენელი ვარ. ჩემი აზრით ესეც ზოგადი ცნებაა, რადგან ის, რასაც მე გემოვნებიანად ვთვლი სხვას შეიძლება “ბანძად” მიაჩნდეს.  იგივე ხდება ფილმების შემთხვევაშიც. ძირითადად მეგობრების რჩევებს ვითვალისწინებ, როდესაც ფილმს ვარჩევ გადმოსაწერად.
ჰოდა ამ შესავლით იმის თქმა მინდოდა, რომ ყველა  როკს, ჯაზს, ბლუზს ვერ მოუსმენს და არცაა საჭირო უსმენდეს. მუსიკის ყველა მიმდინარეობას თავისი მსმენელი ჰყავს და ეს ასეც უნდა იყოს.
ჩემს კომპიუტერში რომ შემოიხედოთ გაოცდებით იმდენ სხვადასხვა მიმდინარეობას ნახავთ. არ ვიცი ეს რისი ბრალია. მაგალითად თუ ერთ წუთში “Muses” ვუსმენ, შემდეგ შეიძლება “Coldplay” ან “Radiohead” ჩავრთო და მერე საერთოდაც Damien Rice, James Blunt ან Jason Mraz ამოვიჩემო :) )
რაც უნდა იყოს ერთადერთი კომპოზიტორი, რომელმაც ჩემს დროს გაუძლო Yann Tiersen-ია. იმდენი ხანია ვუსმენ რომ მგონი არასოდეს მომბეზრდება . მგონი კი არა, არასოდეს მობეზრდება.
იანი  მუსიკალურად აფორმებს ჩემს ერთ-ერთ უსაყვარლეს ფილმს “ამელი” ამ ფილმზე ბევრს არ ვილაპარაკებ, უბრალოდ ეს წაიკითხეთ (ლინკი). აქ ყველაფერი წერია, რასაც მე ვფიქრობ ამ ფილმზე, რეჟისორზე და საერთოდ ყველაფერზე რაც მას უკავშირდება.     ამ ფილმის მუსიკაც ისეთივეა, როგორც თვითონ კინო. Yann Tiersen-ის მოსმენისას სიკეთის კეთების სურვილი მიჩნდება რაოდენ გასაოცარიც არ უნდა იყოს. :) ) მოკლედ, არ ვიცი რა ნიჭი აქვს ამ კაცს ასეთი, რომ პირველი მოსმენის შემდეგ ვეღარ მოვწყდი. მისი თითქმის ყველა კომპოზიცია მაქვს მოსმენილი და ყველა ერთნაირად მიყვარს. შეიძლება მარტო იმიტომ ვუყურო ფილმს, რომ კომპოზიტორი Yann Tiersen-ია.
რაც შეეხება ფილმებს, “ამელი” რომ მიყვარს უკვე ვთქვი. წელს, კი არანოფსკის ფილმები მომეწონა. “შავი გედი” ხომ ვინც ნახა იმის 99%-ს მოსწონს, მაგრამ მე მხოლოდ ამ ფილმით არ შემოვიფარგლები. არანოფსკის “The fountain” ვნახე და ისე მომეწონა მეორედ მივუბრუნდი. მიუხედავად იმისა, რომ რთული ფილმია და ერთხელ ნახვით ვერაფერს გაიგებ, მაინც ძალიან მაგარია.

არანოფსკის მეორე ფილმი, რომელიც სულ რამდენიმე დღის წინ ვნახე არის “Requiem for a dream”. ამ ფილმში ჯარედ ლეტო ასრულებს მთავარ როლს. მე ამ კაცით მოვიხიბლე :) ) გარეგნობის გარდა მსახიობობის ნიჭიც ჰქონია და არ მცოდნია :) )  კინო ჩემთვის მძიმე საყურებელი იყო, მაგრამ თუ ნახავთ ნამდვილად არ ინანებთ.

ბოლოს ნანახი ფილმებიდან გამოვარჩევდი  ”The talented Mr. Ripley”-საც. ეს ფილმი არის ადამიანზე (?), რომელმაც მოკლა მეგობარი, მიისაკუთრა მისი სახელი, ნივთები და მისი ცხოვრებით ცხოვრება დაიწყო. ამ ფილმში სამი ვარსკვლავი თამაშობს და თუნდაც მათ გამო ღირს ყურება.
  
“Forrest Gamp” ეს არის ფილმი გონებაშეზღუდულ ადამიანზე. მისი ICQ იმდენად დაბალია, რომ სკოლიდანაც გამორიცხეს. მას დასცინოდნენ.მიუხედავად ამისა ის მაინც კეთილი იყო და ბოღმას გულში არ ინახავდა.თავიის დაუდევრობის გამო ფორესტი ბევრჯერ ჩავარდა სასაცილო სიტუაციაში. ფორესტს ჰყავდა ერთი მეგობარი გოგონა, რომელიც ყველაფერი იყო მისთვის. მთელი ფილმი ფორესტ გამპის ცხოვრებას და ამ გოგოსთან ურთიერთობას აღწერს. ძალიან ემოციური და თბილი ფილმია. მე ვტიროდი :) )

თანაც ამ ფილმში ტომ ჰენკსი მონაწილეობს და აბა წარმოიდგინეთ როგორი იქნება?!
 

“Love me if you dare” ეს ფილმიც მომწონს. განსხვავებული ისტორიაა და ტიპიური რომანტიკული ბლადუნისგან გამოირჩევა. მოკლედ ღირს საყურებლად. თანაც მარიონ კოტილარდი მონაწილეობს ;)
“Closer”  ამ ფილმზე უკომენტაროდ. ნამდვილი თანავარსკვლავედი. ნატალი პორტმანის დაუვიწყარი პერსონაჟი და ძალიან მაგარი დიალოგები.
ამ ფილმს რომ ვუყურე კარგა ხანს მჯეროდა რომ სამყაროს შეცვლას შევძლებდი. ფილმი სიკეთეზე, ადამაინებზე, სიყვარულზე. მოკლედ ნახეთ და ცრემლების გარეშე ვერ უყურებთ.
მოკლედ ამჯერად სულ ეს იყო. ძალიან ბევრი ფილმი აკლია ამ სიას და ზოგი რაც მიწერია იმათზე მეტად მიყვარს :) ) დანარჩენს მერე მივამატებ (?).